کد خبر:5153
پ
همصدا با نخل های تشنه

همصدا با نخل های تشنه مجموعه شعر سید محمدرضا هاشمی زاده

“همصدا با نخل های تشنه” با موضوعیت شعر فارسی و شعر مذهبی در سال ۱۳۹۰ با تیراژ ۱۰۰۰ نسخه توسط انتشارات بادمهر به بازار کتاب عرضه شد.

همصدا با نخل های تشنه مجموعه شعر سید محمدرضا هاشمی زاده


سید محمدرضا هاشمی زاده فرزند سید مرتضی در سال ۱۳۳۰ خورشیدی در خورموج و در خانواده ای عالم و دینی دیده به جهان گشود. وی دارای مدرک کارشناسی جامعه شناسی و در حال حاضر بازنشسته آموزش و پرورش و ساکن شهر خورموج است.

 

http://www.khormouj-news.ir/wp-content/uploads/2018/07/%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D9%87%D8%A7%D8%B4%D9%85%DB%8C-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87-2.jpg

 

از استاد هاشمی زاده تاکنون چندین اثر به نامهای”درنگه”، “از خاک تا افلاک”، “سوز و؟ساز”، “ساحت سرخ اجابت”، “شقایقهای بیرم”، “شقایق های ساحل” و “همصدا با نخل های تشنه” به چاپ رسیده و “دشتی در آئین تاریخ” (دایره المعارف دشتی در دو جلد)و “آداب و رسوم و فرهنگ مردم جنوب” در نوبت چاپ است.

 

باز دشتی و از دشتی قلم زدن
شهرستانی که یک ملت به آن دیار افتخار می کند، چگونه است که به این مراتب می رسد؟ چگونه می شود که جای جای آن عالم پرور می شود؟ غیر از صفای باطن و صدق دل مردمانش بوده است؟دشتی از دیرباز تا بحال زادگاه صاحب دلان و صادق کلامانی همچون فایز و حقایق نگارها بوده و نمونه بارز امروزی این سامان امثال استاد هاشمی زاده هاست. در تک تک اشعار و کلام فرهیختگان دشتی، صفا، صداقت و سادگی موج میزند. سادگی مردمان این منطقه به شکل منحصر به فردی از قلم بزرگان این دیار تراویده است. قلم این سامان با تظاهر و ریا بیگانه است. قلم آنان صدای دل مردمان رنج کشیده و شوریده دلانی شده که بی تکلف و بی ریایند. آنها نمایندگانی شایسته برای مردمی فرهنگی شده اند که دوای غم و اندوه شان را در قلم ساده و دلنشینان جسته و بار دردشان را با همان قلم به اشکال مختلف نغمه هایی همچون شروه زدوده اند. راز ماندگاری دشتی را تنها می توان در مصرع شیخ اجل سعدی جستجو کرد؛ که هرچه ازجان برون آید، نشیند لاجرم بر دل


http://www.khormouj-news.ir/wp-content/uploads/2018/07/%D9%87%D9%85%D8%B5%D8%AF%D8%A7-%D8%A8%D8%A7-%D9%86%D8%AE%D9%84-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B4%D9%86%D9%87.jpg


“همصدا با نخلهای تشنه” حاصل تلاش های شعری استاد از سالهای ۸۰ تا ۹۰ است. این اشعار باموضوع های دفاع مقدس، ایثار و شهادت و فداکاری خانواده شهدا و وصف شجاعت مردم شهرستان دشتی در دوران دفاع مقدس با مضامینی نو، ساختاری دلنشین و همسو با شعر معاصر و شامل یکصد و بیست غزل، سی رباعی و سی دوبیتی ست.

 

نمونه رباعی:
آلوده به گِل چشمه ی زمزم نکنید
از آینـــــه ها سـنگ فــراهم نکنید
هر شب شبمان ســـیاه تر می گردد
تعـــداد ســـــتاره هایمان کـم نکنید

 

نمونه دوبیتی:
زمین در بستر شب خواب می رفت
شب از تشویش و بی مهتاب میرفت
و من افتــاده برگ از شاخــه ای که
پس از عمــــری بروی آب می رفت

 

“همصدا با نخل های تشنه” با موضوعیت شعر فارسی و شعر مذهبی در سال ۱۳۹۰ با تیراژ ۱۰۰۰ نسخه توسط انتشارات بادمهر به بازار کتاب عرضه شد.

 

http://www.khormouj-news.ir/wp-content/uploads/2018/07/%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D9%87%D8%A7%D8%B4%D9%85%DB%8C-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87-3.jpg

 

غزلی برگرفته از نام کتاب:
ناقوس مرگ می کشد این زنگ نخل ها
دارد عطش به حنجــــره آهنگ نخل ها
دستی به رنگ مهر و محبت نمـانده است
تا گل کند به هیــــــأت پرونگ نخل ها
پس کوچه های خلوت ما کاش می گرفت
فصل عطش نهـــــایتی از رنگ نخل ها
شعرم نوشت نام تو را بـــا دو بیت اشک
وقتی که نیست قلب کسی تنگ نخل ها
بعد از تو چشم تشنه پـرستی نداده است
آبی به هُـــــرم ریشه ی دلتنگ نخل ها
انگار یک قرابت دیرینــــــه داشته ست
این زخمه های شروه به فرهنگ نخل ها

 

به قلم استاد محمدرضا هاشمی زاده:
چشم هایم رفیق نیمه راه شدند
دیر آمدی و عمر دل من تمام شد …
پس از عدم نتیجه گیری در بوشهر در مورد مشکل تار بیـــنی و کم سویی چشم هایم، با پاسخ نه چندان امید کننده پزشکان فوق تخصص بوشهر، برای ادامه درمان و رفع مشکل چشم هایم که مدت هاست به درد شدید و تارچشمی و غم کم بینایی مبتلایم، عازم شیرازشدم. توسط پـزشکان فوق تخصص چشم آنجا نیز جواب رد شنیدم و مشکل را ازبین رفتـن کلی سلول های بینایی چشممم اعلام کردند و حالا ناامید به شهرم برگشته ام که حتی تایپ و نوشتن و فعالیت های های مختصر نوشتاری و خواندنی نیز برایم بسیار مشکل شده است، واقعا در این روزهای تنهایی که همه ی عشق و امیدم قلمم و نوشتن و سرودن بود یکبـاره از دست رفتــه و شرمنده پیام های محبت آمیز دوستانی شدم که سـال هـاست از سراسر کشـور مـورد محبتشان قـرار گرفته ام و حالا دریغ از چند خطی پاسخ که چشم هایم یاری ام نمی کنند. این بود حاصل سی _چهل سال خدمتـم و عـاقبـت عمری که بر سر ارزش و اعتبار قلم گذاشتم. خدایا غیر از تو نه کسی میبینم نه یـار و همنفسی تا در این بی تکیه گاهی دستم گیرد. چشم هایم را بخاطر خدمت به راه خودت به من بازگردان…

برای این استاد عالی قدر شهرستان دشتی؛ از بارگاه رب العزه سلامتی و شفای عاجل استدعا داریم.


به قلم: لیلا حیاتی

#هر_جمعه_با_یک_کتاب

پایگاه خبری خورموج نیوز
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلید مقابل را فعال کنید